Хүн биш яруу найрагч

Хүн төрлийг олсон бурхан мэт амьдрахсан...

...

Түүний чинь уруул минийх шиг
Нимгэн биш болохоор
Чи гараас минь атгахдаа
Уруулыг минь хайдаг
Миний инээмсэглэлд
Түүний нулимас урсахад
Чиний уруул дэвтдэг
Тэр, чиний цамцанд шингэсэн
Танихгүй бүсгүйн үнэрийг
Минийх гэж мэдээгүй
Түүнд очих гэж яараагүй
Чиний гутлын хоншоор
Миний гудамны шалбаагт норсон
Миний инээмсэглэлд
Түүний нулимас урсахад
Чиний уруул
Намайг л хайсан
Тэгээд чи чимээ гаргалгүй алхсаар
Гутлын хоншоороо
Миний гудамны шалбаагт ахин дүрдэг...